Bloog Wirtualna Polska
Są 1 253 663 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Chow chow

piątek, 25 września 2009 9:32
Urodzone 12.08.09r. zaszczepione i odrobaczone. Na sprzedaż 3 rude pieski i 1 biały.


Podziel się
oceń
4
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Yorkshire Terier

wtorek, 02 czerwca 2009 21:34
Dnia 27.05.2009r. oszczeniła się Suzi i ma 5 maluchów ;)
Podziel się
oceń
3
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Charakterystyka siberian husky

sobota, 09 maja 2009 19:13
Ma niezwykle żywy temperament przez co podatny jest często na stres. Jest inteligentny, ciekawski i przebiegły. Jest bardzo czujny ale nie mają instynktu posiadania właściwego psom stróżującym, nie jest nieufny w stosunku do obcych, nie jest agresywny w stosunku do innych psów. Bardzo łatwo przystosowuje się do zmiany domu i właściciela. Nie lubi się podporządkowywać i nie toleruje przymusu fizycznego, ale gdy chce się przypodobać właścicielowi, chętnie wykonuje jego polecenia. Będzie to jednak ich dobra wola, a nie efekt tresury. Jest mistrzem w wymyślaniu sposobów na wydostanie się z zamknięcia. Często zdarzają się ucieczki psów, które natura skłania do coraz to nowych wędrówek. Pies ten jest zahartowany do arktycznego zimna. Odznacza się wielką siłą, odwagą i wytrzymałością. Dorosły pies zachowuje się z godnością i w pewnej mierze z rezerwą.
Husky są odważne silne i wytrzymałe, doskonale polują. W naturalnych warunkach ich pożywieniem były resztki z ryb, fok czy też wielorybów, pozostawione przez ludzi.
Nauczyły się polować na ryby, co czynią z niezwykłą zręcznością, podobnie jak niedźwiedzie. Żywiły się także krabami, małżami, ptasimi jajami, padliną, małymi gryzoniami a nawet potrafiły upolować zająca. Nierzadkie były wypadki kanibalizmu, gdy jeden z członków zaprzęgu zasłabł.
Sfora Husky rządzi się prawami wilków, raz ustalona hierarchia jest ściśle przestrzegana, a stado jest niebezpieczne dla każdego intruza. Cechą charakterystyczną tych psów jest to, że częściej wyją niż szczekają. Na całym świecie Husky to ceniony towarzysz zabaw dla dzieci. Na pewno nie jest to rasa dla każdego. Jak mówią niektórzy: "kto raz kupi Husky, albo więcej nie powtórzy tego błędu, albo będzie miał ich całą gromadkę." Najważniejszą rzeczą, jaką musimy dysponować w opiece nad husky to czas! Psiaki te muszą się wybiegać (niekoniecznie luzem - ale np. przy rowerze lub na długiej, kilkunastometrowej lince), a pozostawione same sobie w domu mogą urządzić istną demolkę.
Pamiętajmy, że Husky nie da się wyszkolić na przewodnika czy stróża i obrońcę. Nie znaczy to jednak, że możemy zaniedbać etap socjalizacji psa (szerzej o tym w rozdziale: wychowanie) ani też, że są to psy głupie i bezmyślne – wręcz przeciwnie, ich iloraz inteligencji zaskoczyłby niejednego właściciela :)

Musimy zawsze starać się być o ułamek sekundy szybsi niż on. Liczmy się z tym, że Husky, puszczony luzem może udać w sobie tylko znanym kierunku, nie zważając na nasze wołanie. Ale wróci - byleby nie spotkał po drodze samochodów czy "miłych" ludzi...

Względem innych zwierząt zachowuje się różnie. Ma silnie rozwinięty instynkt łowiecki, więc możliwe, że zechce zapolować na naszego kota/kanarka/gryzonia/żółwia. Trzeba mniejszego kolegę zabezpieczyć przed ewentualną napaścią. W stosunku do innych psów, jeśli tylko nie chodzi o obronę terytorium – są przyjacielskie i chętne do zabaw. Cenią sobie życie w grupie.


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

Charakterystyka yorka

sobota, 09 maja 2009 18:52
Mały cwaniak, któremu nie robi różnicy, czy będzie nosił kokardkę czy klamerkę do włosów.
Plusy:
niezmordowany w zabawie
przyjazny człowiekowi
wesoły
łobuziak
dowcipny
bardzo pewny siebie
Minusy:
chętnie spróbuje przejąć władzę w domu
szczeka z zapałem i chętnie ( jednak zdarzają się słyszące i nie szczekające)

W domu w którym mieszka yorkshire terier, ciągle coś się dzieje. Psiak obserwuje swoich właścicieli, gra role clowna, szaleje i nie odstępuje Państwa ani na krok. Jest wspaniałym aktorem, który chętnie przebywa z ludźmi i lubi zwracać ich uwagę. Siłą rzeczy jego opiekunowie są wobec niego raczej pobłażliwi niż surowi – i o to mu przecież chodzi!
Jest taki słodki ze swymi minkami spod pięknej kokardki, ze wspaniałym złotym włosem, z ruchami pełnymi elegancji... Ale proszę się nie dać oszukać! To nie lalka, lecz pies pełną gębą – i to terier. Yorki nie są ani tak efektowne ani tak delikatne jak się zdaje, nawet jeśli zdołały to wmówić niektórym właścicielom.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Charakterystyka goldena retrivera

sobota, 09 maja 2009 18:44
Golden Retriever, mimo że jest psem o serdecznym i sympatycznym usposobieniu w stosunku to ludzi i zwierząt, wymaga szkolenia, uwagi i poświecenia mu dużej ilości czasu. Wiąże się to z wymaganiami jakie ma każde podstawowe wyszkolenie psa – cierpliwość i konsekwencja.
Przy całej swej radości jaką emanuje nasz pupil nie wolno zapominać, że często w parze z nią idzie beztroska i duży pęd do zabaw. W oczach „świeżego” właściciela pierwsze szkolenie i wychowanie pupila może wyglądać na proces żmudny, trudny i pełen frustracji. Wystarczy jednak mieć świadomość takiej a nie innej natury goldena aby łatwiej było przebrnąć przez początkowe trudy nauki.
Golden w kontaktach z dziećmi wykazuje ogrom cierpliwości, idealnie sprawdza się jako pies rodzinny, pod warunkiem, że jest członkiem naszej rodziny a nie maskotką.
Jego cierpliwość nie daje przyzwolenia na zarzucanie go obowiązkami zajmowania się dziećmi i całodziennymi zabawami. Owszem, Golden Retriever to cudowny kompan zabaw, ale dajmy mu czasem odpocząć. Zapewnijmy mu chwile spokojnego snu, pozwólmy odetchnąć w ciszy.

Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Charakterystyka labradora retrivera

sobota, 09 maja 2009 18:37
Z reguły jest to ściśle związane z wrodzonym charakterem rasy, jak dany pies będzie pasował do naszej osobowości i stylu życia. Jako rasa labrador wyróżnia się przyjacielskością, wesołością i wyjątkowym wdziękiem. Labradory są łagodne, łatwe do wychowania, chętne do podporządkowania się i wiernie oddane swojemu człowiekowi. Lubią bardzo inne zwierzęta domowe, nie tylko koty, lecz nawet chomiki czy papużki. Są w stanie znieść niemalże wszystkie pomysły dzieci, kochają ich towarzystwo i posiadają tolerancję, którą można by znależć chyba tylko u świętych. Nic nie jest dla nich w życiu ważniejsze niż być przy Tobie, należeć do rodziny i wszystkim dogadzać. Nigdy nie zawarczą na człowieka, ale nowych właścicieli należy wyraźnie przestrzec, żeby nie pozwalali swoim, zachwyconym nowym nabytkiem, dzikim dzieciom, na nadużywanie wspaniałego łagodnego charakteru labradora. Nie zapominajcie nigdy, że małe szczenię jest zwierzęciem, a nie zabawką ! Życie z labradorem i opieka nad nim sprawia w zasadzie dużo radości. Miłość i oddanie tej rasy rodzinie potrafi naprawdę rozgrzać serce i poruszyć do głębi. Labrador zawsze chce przypodobać się swojemu właścicielowi . Anglicy nazywają to „will to please”. Ta cecha jest także wymagana przez standard i charakteryzuje przede wszystkim „Field – Trial - Labradors” i z reguły jest powiązana z łagodnym charakterem rasy.

Nie powinno nigdy wystąpić niebezpieczeństwo, żeby labrador rzucił się na inne psy. Jeśli w ogóle mają jakąś wadę, to jest nią ich nadmierna przyjacielskość. One mogą wesoło i niewinnie podbiegać do każdego innego psa, machając ogonem i zapraszając do zabawy. Ty powinieneś jednak pamiętać, że nie wszystkie psy są przyjacielskie! Właśnie ta dobroduszność wpędza labradora czasami w kłopoty.

Mimo że labradory są dobrymi psami rodzinnymi, będą ostrzegać , gdy ktoś obcy stanie przed drzwiami. Ich głębokie, głośne szczekanie, może odstraszyć włamywacza, ale nie są one prawdziwymi psami stróżującymi. Właściwie jest o wiele bardziej prawdopodobne, że odwiedzający zostanie wesoło przywitany, zamiast w sposób agresywny go odstraszyć. Ta przyjazna osobowość powinna być koniecznie chroniona – labradory nie mogą być ( tak jak pozostałe psy myśliwskie ) nigdy agresywne, ani także bojaźliwe czy nerwowe. Jeśli ktoś szuka ostrego, stróżującego psa, będzie typowym labradorem rozczarowany.

Labradory są ogólnie rzecz biorąc wrażliwe na karanie – właściwie wystarczy ostrzejsze słowo przy niepożądanym zachowaniu. Prosta rzeczywistość - gdy Twój głos wyraża niezadowolenie - wystarczy jako kara, ponieważ labradory niczego bardziej nie pragną, niż przypodobać się swojemu Panu. O wiele lepsze wyniki wychowawcze osiąga się poprzez chwalenie i miłość, niż przez twarde traktowanie. Jego tak wychwalana łatwość w wychowaniu i układaniu, nie oznacza jednak, że on się sam wychowa i wszystkiego nauczy. Rzeczywistość jest taka, że labrador wyrośnie nam na dużego, silnego psa z temperamentem i z tym trzeba się liczyć od samego początku.

Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Charakterystyka owczarka niemieckiego

sobota, 09 maja 2009 18:30
Rasa Owczarek niemiecki jest stosunkowo młoda liczy niewiele ponad sto lat, a osiągnęła na świecie ogromną popularność. Zawdzięcza ją swoimi licznymi zaletami takimi jak: piękno, elegancja i harmonijna budowa, pełen napięcia wyraz, elegancki sposób poruszania się, wytrzymałość. Dzięki tym zaletom owczarki są rasą wysoko użytkową. W pierwotnym założeniu twórcy, miał on być psem pasterskim, obecnie jest wykorzystywany jako pies uniwersalny. Znajduje szerokie zastosowanie jako pies służbowy w policji, służbach granicznych, służbach celnych doskonale spisuje się jako przewodnik osób niewidomych, a przede wszystkim, jest doskonałym stróżem dobytku człowieka jego obrońca i towarzyszem życia. Owczarek niemiecki występuje, w dwóch odmianach okrywy włosowej - krótkowłosy i długowłosy.
Obydwie odmiany posiadają cenne cechy czujność, opiekuńczości, odwagę, karność, chęć uczenia się, dzięki którym stały się doskonałym pomocnikiem człowieka.
Owczarek niemiecki hodowany jest w kilku kolorach szaty. Najbardziej popularny to czarno podpalany, wilczasty i czarny.
Uważam, że jest to pies dla każdego, polecałbym go do domów z małymi dziećmi, ludziom starszym, ludziom nabywającym Owczarka niemieckiego jako swojego pierwszego psa. Pies ten bardzo szybko dostosowuje się do określonych warunków i nie stwarza zagrożenia w swoim otoczeniu. Niemniej jednak swoją postawą, nieproszonych gości potrafi trzymać na dystans.

Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Charakterystyka berneńskiego psa pasterskiego

sobota, 09 maja 2009 18:25
Żadne zwierzę nie potrafi odwzajemnić się taką miłością jak pies, a już szczególnie mając taki charakter jak berneński pies pasterski. On dzieli z nami radości i smutki; za opiekę, pieszczoty i strawę odpłaca miłością, wiernością i przywiązaniem.

Kiedy berneńczyk pokocha - to już na cale życie! Ma charakter pełny dobroci i dobroduszności. Nie atakuje innych psów, nie uprawia kłusownictwa, jest spokojny i łatwy do prowadzenia. Mimo wrodzonej uległości i przyjażni jest inteligentny, posłuszny, wierny i czujny. Tubalnego swego głosu nie nadużywa, głosząc jedynie zagrożenie lub radość. Zarówno psy jak i suki uwielbiają zabawę i kochając nadzwyczaj dzieci wykazują wiele delikatności podczas zabaw z nimi. Jest opiekuńczy i zawsze do dyspozycji. Uwielbia przestrzeń i życie na świeżym powietrzu a także dużo swobody i ruchu. Nie jest mu pisana nudna egzystencja w mieszkaniu, nawet gdyby to był obszerny apartament. Potrafi zaskoczyć swoja sprawnością i wytrzymałością, szczególnie tych, którzy raczej widzieli w nim statecznie przechadzającego się misia niż energicznego, żywiołowego partnera zabaw.

Berneńskie psy pasterskie wykazują ogromne przywiązanie do rodziny i swego pana. Im więcej bezpośrednich kontaktów z człowiekiem, tym głębiej rozwija się instynkt przywiązania. Do tego stopnia, że w razie jakichś zdarzeń losowych z trudem zaakceptuje nową rodzinę. Nie znosi samotności i tylko ożywione kontakty z bliskimi mu osobami mogą go uszczęśliwić. Uwielbia podróżować samochodem i lubi myszkować w obcych miejscach. Jako typowy górski pies wspaniale czuje się w zimie, kocha śnieg a śnieżna zima jest dla niego prawdziwym rajem na ziemi. Natomiast upałów nie lubi i choć nie można powiedzieć, żeby uwielbiał wodę, to jednak czasami właśnie w upały da się namówić na kąpiel. W prawdzie berneńczyk nie ma instynktu atakowania, to jednak gdy w niebezpieczeństwie znajdzie się jego pan lub ktoś z rodziny staje się energicznym obrońcą. Podczas wielu spotkań na wystawach można przekonać się o przyjacielskim nastawieniu berneńczyków względem innych ras, a także względem innych osób. Oczywiście tak jak u innych tresurą i wysiłkiem można zwiększyć ich agresywność, trzeba jednak uważać aby nie wypaczyć prawdziwego charakteru berneńskiego psa pasterskiego.

Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Charakterystyka chow-chow

sobota, 09 maja 2009 18:15
Nie jest to popularna rasa. Myślę, że tak powinno zostać. Nie każdy, którego zachwyci wygląd psa podobnego do lwa [rudy], lub niedźwiadka [czarny], powinien zostać jego właścicielem.
Miłośnicy rasy twierdzą że "chow to jedna trzecia kot , jedna trzecia pies i jedna trzecia człowiek". Jest to pies spokojny, pełen godności i inteligentny. Niełatwo wyprowadzić go z równowagi. Temu, który tego dokona pamiętają do końca życia. Są niezależne, nie poddają się tresurze. Nauczą się tego co chcą. Przy wykonywaniu poleceń zrobią coś na co właśnie mają ochotę. Relacje właściciela z tym szlachetnymi dumnym psem musza być partnerskie.
W domu PAN jest jeden. Za nim chow pójdzie wszędzie. Na niego czeka pod drzwiami, jemu zlizuje łzy nieszczęścia, nie odstępuję chorego pana i pilnuje jego rzeczy. Pan doświadcza lizania, mruczenia chrumchrania i szaleńczych biegów po trawniku z radości bo wrócił do domu. Pozostałych domowników kocha i pilnuje, zajmując centralne miejsce, aby wszystkich mieć na oku.
Chow lubi dominować. Właścicielem musi być osoba zdecydowana, konsekwentna ale spokojna. Nie jest to pies agresywny, jak wielu sądzi. Nie leży to w jego naturze. Obcych traktuje nieufnie, raczej odejdzie nie pozwalając się dotknąć.
Psy tej rasy lubią zabawy z innymi pieskami. Potrafią wtedy biegać, rozrabiać jak tamte. Niestety nie zawsze akceptowane są przez inne rasy, z uwagi na specyficzne sapanie i chrumkanie. Psy wtedy odbierają to za warczenie i atakują chowa. Nie musza trenować biegów. Najlepsze są długie spacery. Nie znoszą upałów.
Myślę, że mit agresywnego chowa wziął się z niezrozumienia jego charakteru i błędów w wychowaniu. On potrzebuje być kochanym a będzie naprawdę ARYSTOKRATYCZNYM DŻENTELMENEM.
Chow to pies silny i doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Zawsze dumny, powściągliwy, nie hałaśliwy i nienarzucający się towarzysz.
I jeszcze jedno, rasa ta potrafi mruczeć z zadowolenia jak kot. Czy to nie piękne?

To egzotyczne zwierze ma dwie unikalne cechy anatomiczne- jego wargi i język są niebieskoczarne oraz- ze względu na dosłownie prostą budowę tylnych kończyn- jego chód przypomina chodzenie na szczudłach.

W Chinach z powodu swego wyglądu chow-chow nazywa się hsiung kon, co oznacza "pies-miś".



Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Siberian Husky

sobota, 09 maja 2009 12:34
Z przyjemnością informuję, że nasza sunia KIDA oszczeniła się 06.05.2009r. Ma 3 śliczne szczeniaczki: jasnego pieska i dwie ciemne suczki, każde ma niebieskie oczka.



 
Podziel się
oceń
1
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


piątek, 23 czerwca 2017

Licznik odwiedzin:  9 535  

Kalendarz

« czerwiec »
pn wt śr cz pt sb nd
   01020304
05060708091011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Favore.pl

Bloog.pl